jueves, 20 de octubre de 2011
martes, 17 de mayo de 2011
El Discurso del Rey

Peliculón!!!!
sábado, 13 de noviembre de 2010
Sherlock Holmes


Tras una buena cena y una botella de vino se desearon buenas noches y se acostaron en sus respectivos sacos. Horas más tarde Holmes se despertó y llamó con el codo a su fiel amigo:
Watson mira al cielo y dime que ves??Veo millones de estrellas…Y eso, qué te indica?
Watson pensó por un minuto y plenamente decidido a impresionar asu amigo con sus dotes deductivas contestó:
Desde un punto de vista astronómico me indica que existen millones de galaxias y potencialmente por lo tanto billones de planetas.
Astrológicamente hablando me indica que Saturno está en conjunción con Leo.
Cronológicamente, deduzco que son aproximadamente las 3:15 de la madrugada.
Teológicamente puedo ver que Dios es Todopoderoso y que nosotros somos pequeños e insignificantes.
Meteorológicamente intuyo que mañana tendremos un hermoso y soleado día.
Y a usted que le indica, mi querido Sherlock?
Watson cada día eres más gilipollas.
miércoles, 21 de julio de 2010
Tomas Falsas Friends
(Si, moita xente dirá que cambie de serie. Pero sintoo, é a millor de todas con diferencia).
Tomas falsas 1.
Tomas falsas 2.
Tomas falsas 3.
Tomas falsas 4.
Tomas falsas 5.
Tomas falsas 6.
Espero que vos gusten, a min si uojojojo.
domingo, 31 de enero de 2010
sábado, 16 de enero de 2010
In Extremo
Acordeime agora del, non sei moi ben porqué jejeje.
Un par de cancións que me molan:
In Extremo - In diesem Licht
In Extremo - Frei zu sein
Venga va, e esta XD uojojojojo:
In Extremo - Vollmond
Veeña, e non rallo mais ca música que sinón xa vou a parecer Diego.
Zas! En toda la boca!
XD
domingo, 29 de noviembre de 2009
El Piano

Unha servidora veuna fai moitisimos anos, e non exagero, porque a película é do 93. A película daquelas gustarame, aunque algunhas escenas causaranme un tanto de trauma; home, tendo en conta que no 95 que foi cando a vin non tiña nin 10 anos, pois supoño que é algo normal.
A banda sonora está de puta madre, a min encantoume.De feito relájame moitisimo e faime sentir xenial. Jeje. Algún día cando teña tempo tocareina.
BSO El piano, de Michael Nyman.
Pois vouna volver a ver, que lle teño ganas.
Un saúdo!
P.D: A nena pequena é Pícara a de X-men!!
jueves, 24 de septiembre de 2009
Sinceramente non é unha plataforma que me agrade gran cousa. O facebook ten unha cousa boa e unha mala, e a mala.... acaba predominando. Considerome unha persoa un tanto maniática e organizada, suelo ser tolerante ca xente que non o é, sempre e cando non toquen nada que sexa da miña propiedade, e o Facebook para min é unha pesadilla.Entrar e ver que
o teu perfil é un caos, que está todo remexido, non ten xeito, é un coñazo, está moi mal organizado, por non dicir que daña a vista. Por suerte son miope.
A cousa boa que ten o facebook é que é internacional, se coñeces a xente estranxeira sempre poderás estar en contacto ou saber da súa vida con mais facilidade, e diredes vos: joder, pidelle o email e xa está. Non, eso xa non se leva, ahora non hai esa confianza, nas plataformas sociales metes a toda a xente no mesmo saco, apenas che importa quen che agrega ou non, por eso se volven tan importantes, porque se queres estar en contacto con alguén, si esa persona non quere, vaiche agregar igual. Bueno, na maioría dos casos, jeje.
O que ibamos, se coñeces a xente estranxeira, sólo sabe da existencia do Facebook, e si queres estar en contacto con eles, pos non che queda mais remedio. Pero bueno... son cousas que pasan. Estes días por exemplo, falei con xente estranxeira, xente que facía 5 anos que non sabía da súa vida, e mi ma, como cambiamos en 5 anos, basta con mirar o meu D.N.I. XD.
Eeen resumen, Facebook é unha mierda, pero non queda outra.
martes, 22 de septiembre de 2009
Lo que el viento se llevó
Bueno, bueno, bueno. Non me acordaba da metade das cousas da película!! Acabo de vela, (por certo... corta, corta, o que se di corta, non é, catro horas, la leche), e non me acordaba do final!Drama en todos os sentidos, é bastante triste, pero está moi ben, a min polo menos gustoume moito, un pouco cansado esto de ver unha película de 4 horas, pero bueno, si se aguanta o Señor dos Aneis (que a vin en un quiosco en galego!! cágate lorito), aguántase calquera cousa.
viernes, 18 de septiembre de 2009
miércoles, 16 de septiembre de 2009
jueves, 22 de enero de 2009
Micro Relato
By www.berto.tv
sábado, 18 de octubre de 2008
DeATh NoTe

Death Note, a serie que estou vendo neste momento, mi ma, eu pensaba que non me iba a gustar gran cousa, pero ahora estou intrigada a ver como acaba o asunto jeje.
Leín moi boas críticas por ahí, o fallo é que está en japonés subtitulada o español, pero bueno, unha vaise acostumbrando.
Cando a acabe de ver xa comentarei por aquí algo XD.
jueves, 11 de septiembre de 2008
La vida de Brian
domingo, 10 de agosto de 2008
Grease
Xa estamos a 10 de Agosto, acercase inevitablemente Setiembre!!! Dios, que agobio. Pos nestes momentos tou vendo Grease. Nunca a vira enteira!!! Xa é triste, pero nunca vira o principio, jeje.
Como pasa o tempo, a película é de 1978, dez anos antes de que nacera unha servidora.
O tempo non pasa en valde para John Travolta e Olivia Newton-John, aunque ela sigue sendo delgadísima.
Pois sin novedades, Pirri gañou a medalla de bronce en esgrima e perdemos en balonmano, vin o partido as tres da mañá, que pereza. XD
martes, 22 de julio de 2008
Camino a la perdición.
"Lone Wolf and Cub", que en español ven sendo "Lobo solitario y su cachorro" é un coñecido manga creado polo escritor Kazuo Koike e o artista Goseki Kojima.Este manga conta a historia de Ogami Itto, antigo kaishakunin, asistente no seppuku de nobres condenados polo Shogun.
(O seppuku era un ritual por desentrañamento e o Kaishakunin viña sendo a persoa encargada de decapitalo despois da súa agonía. Practica moi común entre os samurai, que rexeitaban calquera morte natural.
Shogun ven sendo unha persoa de alto rango militar)
Ogami Itto é deshonrado por unha falsa acusación e forzano a tomar o camiño do asasinato. Xunto ao seu fillo Daigoro de tres anos planea vengarse das persoas que o deshonraron.
Sobre este manga fixeronse unhas seis películas, varias series de televisión e como non, o típico remake americano.
Max Allan Collins impresionado polo manga decidiu facer un remake. El encargaríase do guión e o seu compañerio Richard Pyers Rayner dos debuxos, creando
así “Camino a la perdición”.
“Camino a la perdición” conta a historia de Michael Sullivan, un asasino a sueldo, que traballa para o mafioso John Rooney, e por unha serie de feitos (que non vou poñer por si alguén a quere ver, non escarallarlle a película), acaba fuxindo co seu fillo .
No 2002 este comic foi levado a gran pantalla, dando vida aos personaxes Tom Hanks (Michael Sullivan) e Paul Newman (John Rooney).
Os productores obsesionaronse ca idea de que Paul Newman protagonizara a película. Non baraxaron unha segunda opción cando éste o rexeitou repetidas veces. Tiveron que viaxar hasta 6 veces o rancho privado de Newman para convencelo. E o final aceptou.
E sin mais que dicir, voume poñer a ver a peli e a comer pistachos.
jueves, 3 de julio de 2008
Neon Génesis Evangelion
E xa vou polo capítulo sete! Fai un par de días que acabei de ver Orphen (a primeira temporada) e tiña ganas de variar, asique pásome a Evangelion. Xa vira un anaco cando a botaban no Xabarín Club, despois de Detective Connan (outra serie que teño pendiente), e teño ganas de vela. Fai uns anos vira a película de Evangelion, pero non a acabei de ver, e que tiña escenas un tanto fuertes e eu son un pouco miedica para esas cousas, pero unha vez superada a escena dos velocirraptores de Jurassik
Park non hai nada que se me resista (¬¬ si que pasa, esa escena é un pouco agobiante). E tamén deixo unha foto da miña tabla de Dibujo I do ano pasado. Que nos aburríamos moito e non se nos ocurreu outra cousa a Ana e a min que decoralas. Si, xa o sei, fáltalle a boca! XD. Acordome que Boente me dixera algo por tela pintada pero moito caso non lle debín facer que non me acordo do que me dixo. XD
viernes, 27 de junio de 2008
Die Ärzte
Descubrín a Die Ärzte en 1º de Bacharelato. Un día chegou Mínia con un papel que contiña a letra dunha canción en alemán, eu quedei un pouco flipada, despois pasoume o mp3 e deixouma escoitar. Pasamos moito tempo escoitando esa canción e intentandoa cantar con un pouco de xeito, jeje. O outro día non era capaz de durmir e mirando na miña mesiña de noite encontrei o papel ca letra da cación, case non me acordaba dela. Asique aquí vola deixo. A min gustame moito XD.
Uns meses despois tuven a dous alemáns, moi majos por certo, na miña casa e eran fans deste grupo.
Vendo Sweet home alabama.
miércoles, 25 de junio de 2008
Harry Potter Manga
¬¬ non, non é ser friki, é que me gustan os debuxiños estes ¬¬ e si, encontreinos por casualidade, non sexamos mal pensados!!!¿Pero a que están "chechis" "chechis"?
Uojojojojojo.
Estamos na aula de informática Noelia, Amalia mais eu. Esperando a q
ue Ana veña ¬¬. A rapaza leva moi mal o de ser puntual, mais ca algunhas, que eu estaba as nove menos dez na faculta e Noelia chegou as nove e vinte!!!





