miércoles, 16 de septiembre de 2009

Te quiero tío



Jajajaja, anda que non me escarallei ca película.
Está mooooi ben.
Ainda me reín...
Jejeje.

jueves, 22 de enero de 2009

Micro Relato

“Se dio cuenta que era el pez más listo del océano y que su poder era infinito. Un segundo más tarde, volvió a darse cuenta.”

By www.berto.tv



sábado, 18 de octubre de 2008

DeATh NoTe


Death Note, a serie que estou vendo neste momento, mi ma, eu pensaba que non me iba a gustar gran cousa, pero ahora estou intrigada a ver como acaba o asunto jeje.
Leín moi boas críticas por ahí, o fallo é que está en japonés subtitulada o español, pero bueno, unha vaise acostumbrando.
Cando a acabe de ver xa comentarei por aquí algo XD.



jueves, 11 de septiembre de 2008

La vida de Brian


Jajajaja, recomendada por meu primo, é buenísima. Si.... un pouco paranoia pero ten detalles moi bos. XD.
Vina tres veces xa, a última con Amalia.
Pos eso, está chachi chachi, non penso poñer nin comentarios nin videos, a descargala e a vela enteira!!

domingo, 10 de agosto de 2008

Grease

Xa estamos a 10 de Agosto, acercase inevitablemente Setiembre!!! Dios, que agobio. Pos nestes momentos tou vendo Grease. Nunca a vira enteira!!! Xa é triste, pero nunca vira o principio, jeje.

Como pasa o tempo, a película é de 1978, dez anos antes de que nacera unha servidora.












O tempo non pasa en valde para John Travolta e Olivia Newton-John, aunque ela sigue sendo delgadísima.


Pois sin novedades, Pirri gañou a medalla de bronce en esgrima e perdemos en balonmano, vin o partido as tres da mañá, que pereza. XD

martes, 22 de julio de 2008

Camino a la perdición.

"Lone Wolf and Cub", que en español ven sendo "Lobo solitario y su cachorro" é un coñecido manga creado polo escritor Kazuo Koike e o artista Goseki Kojima.

Este manga conta a historia de Ogami Itto, antigo kaishakunin, asistente no seppuku de nobres condenados polo Shogun.

(O seppuku era un ritual por desentrañamento e o Kaishakunin viña sendo a persoa encargada de decapitalo despois da súa agonía. Practica moi común entre os samurai, que rexeitaban calquera morte natural.

Shogun ven sendo unha persoa de alto rango militar)

Ogami Itto é deshonrado por unha falsa acusación e forzano a tomar o camiño do asasinato. Xunto ao seu fillo Daigoro de tres anos planea vengarse das persoas que o deshonraron.

Sobre este manga fixeronse unhas seis películas, varias series de televisión e como non, o típico remake americano.

Max Allan Collins impresionado polo manga decidiu facer un remake. El encargaríase do guión e o seu compañerio Richard Pyers Rayner dos debuxos, creando así “Camino a la perdición”.

“Camino a la perdición” conta a historia de Michael Sullivan, un asasino a sueldo, que traballa para o mafioso John Rooney, e por unha serie de feitos (que non vou poñer por si alguén a quere ver, non escarallarlle a película), acaba fuxindo co seu fillo .

No 2002 este comic foi levado a gran pantalla, dando vida aos personaxes Tom Hanks (Michael Sullivan) e Paul Newman (John Rooney).

Os productores obsesionaronse ca idea de que Paul Newman protagonizara a película. Non baraxaron unha segunda opción cando éste o rexeitou repetidas veces. Tiveron que viaxar hasta 6 veces o rancho privado de Newman para convencelo. E o final aceptou.

E sin mais que dicir, voume poñer a ver a peli e a comer pistachos.

jueves, 3 de julio de 2008

Neon Génesis Evangelion

E xa vou polo capítulo sete! Fai un par de días que acabei de ver Orphen (a primeira temporada) e tiña ganas de variar, asique pásome a Evangelion. Xa vira un anaco cando a botaban no Xabarín Club, despois de Detective Connan (outra serie que teño pendiente), e teño ganas de vela. Fai uns anos vira a película de Evangelion, pero non a acabei de ver, e que tiña escenas un tanto fuertes e eu son un pouco miedica para esas cousas, pero unha vez superada a escena dos velocirraptores de Jurassik Park non hai nada que se me resista (¬¬ si que pasa, esa escena é un pouco agobiante). E tamén deixo unha foto da miña tabla de Dibujo I do ano pasado. Que nos aburríamos moito e non se nos ocurreu outra cousa a Ana e a min que decoralas. Si, xa o sei, fáltalle a boca! XD. Acordome que Boente me dixera algo por tela pintada pero moito caso non lle debín facer que non me acordo do que me dixo. XD